Nog 3 dagen

Met nog 3 dagen en 1 training te gaan is het aftellen voor de halve marathon van Sneek nu toch wel echt begonnen. Langzaamaan begin ik mij ook af te vragen of ik voldoende heb getraind, genoeg km’s heb gemaakt en op welke eindtijd ik moet gaan lopen.

Half mei ben ik begonnen met de trainingen van Ik Begin Vandaag en uiteraard weet zij ook wat ik allemaal op de planning heb staan. En daar is dus ook rekening mee gehouden in mijn schema’s. Iedere halve marathon is anders, het is altijd maar afwachten hoe je je die dag voelt, hoe het weer is en de omstandigheden zijn. Op de een of andere manier vind ik deze halve spannender dan alle halve hiervoor. En dat terwijl ik deze halve zie als tussenstation naar Amsterdam. Waarom? Geen idee. Stiekem hoop ik deze keer heel lekker te kunnen lopen en vooral ook sneller dan voorheen te zijn. Een halve in 2 uur is toekomstmuziek en nu zeker nog niet haalbaar maar wat zou het fijn zijn als ik nu toch mijn PR zou kunnen verbeteren.

De laatste voorbereidingen gaan beginnen. Genoeg drinken in de dagen vooraf, bekijken wat ik voor voeding ga nemen onderweg. Kies ik voor gels of kies ik voor een optie met minder koolhydraten? Ik eet namelijk al enige tijd koolhydraatbeperkt, koolhydraten hebben niet een al te beste invloed op mij dus de vraag is of ik “ze” nodig ga hebben. Mijn laatste halve marathon liep ik op een havermout ontbijt en onderweg op water en een stukje banaan. Achteraf kon ik zeggen dat ik nog nooit zo lekker heb gelopen en zo snel weer fit was na die tijd.

Vrijdag nog een laatste korte training, zaterdagavond moet het gebeuren.

It feels like

Wat is het heerlijk om te mogen hardlopen aan de hand van zo’n heerlijk schema als ik nu heb. Zoals al eerder gezegd, mijn schema’s worden gemaakt door La Coach, ofwel Laetitia van Ik Begin Vandaag. Of ik dat over een aantal weken ook nog zeg dat is nog even de vraag, ik verwacht een dezer dagen mijn nieuwe schema.

Met nog 15 dagen te gaan liep ik gisteren weer een hele fijne duurloop met versnellingen. Na het survivalweekend van vorige week merk ik nu toch de vermoeidheid wel een beetje. Het was dan ook maar de vraag of ik wel de tempo’s kon halen die ik bedacht had en ingesteld had op mijn horloge.

Zware benen bij de aanvang van mijn training waarin ik 1 km een rustige warming up moest lopen. Die km waren de benen zwaar, erg zwaar. Ondanks dat liep ik door in de hoop het zware gevoel eruit te lopen en al snel zag ik dat ik sneller liep dan dat ik in mijn horloge had ingesteld. Hmmm, het liep eigenlijk ook wel lekker … doorlopen dus. Na 1 km, 2 km lang 15 sec/km sneller lopen. Daarna 1 km 30 sec/km sneller lopen. Die 2 km liep ik 30 sec/km sneller, oeps iets te snel dus. Uitdaging: de volgende km nog een tikje sneller lopen. En ook dat lukte, yeah! It feels like … flying … Ondertussen had ik ook nog eens dat zware gevoel uit de benen gelopen.

Een training met een heerlijk voldaan gevoel. Op naar de duurloop van 90 minuten morgen.

Heuvels …

Dat het hier de afgelopen week stil is geweest zegt niet dat ik niets gedaan heb. Verre van dat zelfs …

Vorige week maandag liep ik mijn laatste training om mij vervolgens op het survivalgeweld te storten. Als lid van de organisatie drukke weken achter de kiezen maar oh wat is het mooi om samen zo’n geweldig evenement neer te mogen zetten. Met recht TROTS!

Al die dagen volop in beweging geweest. Mijn horloge geeft aan dat ik al die dagen minimaal 12 km gelopen heb. Beweging genoeg gehad dus.

Woensdagochtend heb ik de trainingsstage weer opgepakt. Op het programma een heuveltraining. Nu val je hier niet bepaald over de heuvels dus moet ik mijn training doen met het Woutersbergje of een fietstunnel. Gisterochtend de bossen in voor mijn Woutersbergje training. Ik mocht 8 x naar boven rennen in rondes van 600-800 meter. Dat bergje werd gevoelsmatig een berg maar dat mocht de pret niet drukken. Al met al weer een heerlijke training.

Warm!

Pfff … wat is het warm zeg! Hebben we een vroege zomer of een lekkere lange zomer? Wat het ook wordt, ik geniet er met volle teugen van. Als ik het heb over sporten in deze temperaturen dan word ik toch iets minder vrolijk. Dit is absoluut niet mijn favoriete loopweer, verre van dat zelfs.

Warm of niet, er moest weer getraind worden. Ondanks de drukke weken waar ik momenteel midden in zit probeer ga ik hardlopen. Zo min mogelijk afwijken van mijn schema. Zodra ik ga afwijken wordt schuiven wel erg makkelijk en ik merk dat ik voor mijzelf gewoon echt die duidelijkheid nodig heb. Hetzelfde geldt voor lopen met of zonder een schema. Zonder schema modder ik maar wat aan en ren ik doelloos rond. Mét een schema ga ik lopen wanneer ik moet en heb ik een duidelijk doel om voor te lopen. Voor mij een goede reden om steeds weer nieuwe doelen te stellen en ergens naartoe te trainen. En zo loop ik dan weer 2 halve marathons.

Een van deze halve marathons is over een maand, op de langste dag van het jaar. De kans dat het die dag warm is is redelijk groot. Hoewel het in ons kikkerland alle kant uit kan betreft het weer … wellicht loop ik in de stromende regen. En lopen in warm weer is niet mijn ding dus wat moet ik doen? Juist lopen in warm weer om goed voorbereid eind juni aan de start te verschijnen.

Vrijdagavond rond de klok van 8 dan toch maar de warmte getrotseerd en om heel eerlijk te zijn vond ik het nog wel meevallen. De zon stond gelukkig niet meer hoog aan de hemel maar warm was het zeker wel. Een wisselduurloopje gelopen die, na een hele drukke dag, beter ging dan ik vantevoren had durven denken.

Ook vanochtend ben ik dapper gaan lopen. Om 09.30 uur op pad om de ergste warmte nog een beetje voor te zijn. Zelfs toen was het al hartstikke warm! Anyway … een duurloop van 70 minuten waarbij 10 minuten rustig, 1 minuut in hoge cadans en 1 minuut versnellen. Gelukkig had ik mijn route dusdanig gepland dat ik de helft van de training in de schaduw kon lopen. Achteraf kon ik ook nog zeggen dat ik lekker gelopen heb.

“Echt hard”

Het is warm deze week en voor mij als hardloper is dat werkelijk helemaal niks. Ik ben geen warm weer loper. Hoe ik het dan in mijn hoofd heb gehaald om wederom een halve marathon in Sneek te gaan lopen weet ik eigenlijk ook niet. Strijd tegen de elementen?

Warm of niet er moet getraind worden. Zonder trainen wordt het helemaal niets dus vanmorgen eerst de jongste naar school gebracht en daarna direct doorgereden richting het bos. Mijn training startte ik in de regen wat ik absoluut niet erg vond. Heerlijk die verkoeling. Van regen was overigens al vrij snel geen sprake meer en gedurende mijn training kwam de zon steeds iets verder om het hoekje kijken.

Vandaag mocht ik een intervaltraining lopen waarbij de snelle delen “echt hard” moesten. Kortom: ren de benen onder je kont vandaan en zie dat 6 sessies van 1 min hardlopen – 1 min rust – 2 min hardlopen – 1 min rust – 1 min hardlopen – 2 min rust vol te houden. Succes! Pittig dat wel, maar de tijden zijn te overzien dus het is tijd om even te gaan knallen. En dat lukte aardig. Ondanks dat ik tijdens de 3e sessie toch echt dacht dat ik dat never niet vol zou gaan houden ging het verrassend lekker. Ok, de 1e sessie ging ik toch wel iets te hard, je moet het 6 sessies vol kunnen houden dus doseren is dan misschien toch wel handig. Al met al 6 sessies naar tevredenheid gelopen en tijdens sessie 4 had ik pas het gevoel dat het allemaal wat soepeler ging. G

Geeft toch weer een lekker gevoel, op naar de volgende training!

Het is gewoon te warm

Dat een op papier simpele training soms zo lastig kan zijn bleek gisteren wel. Maar ja op papier lijkt alles makkelijk 😉

Op het programma een wisselduurloop van 50 minuten, met iedere 8 minuten 1 minuut versnellen. Nou zouden die 50 minuten in duurlooptempo nou niet bepaald een probleem mogen zijn aangezien ik de laatste weken ook duurlopen van 12 en 14 km gelopen heb. En daar toch echt aanzienlijk langer over deed. Vandaag is dan een eitje, toch?

Helaas, ik liep voor geen meter. Tempo moeilijk vast te houden, hartslag skyhigh, te warm, te weinig gedronken, te druk, te weinig slaap. Een combinatie van dit alles maakte dit een lastige training. Met name de laatste blokken waren pittig. Misschien omdat ik toen vol in de zon liep?

Volgende keer beter, nieuwe ronde nieuwe kansen. Maar wél weer gelopen.

Hoe het begon

Wat in 2011 begon als “ik moet toch wat”, is uitgegroeid tot “joepie, ik mag weer”. Hardlopen; ik begon dus in 2011, samen met een vriendin. Beiden wilden we weer sporten maar ja wat ga je dan doen? De sportschool, nou nee. Been there done that. Als er iets niet aan mij besteedt is… De sportschool dus. En dan was het ook wel fijn als we iets in onze eigen tijd konden gaan doen. Geen verplichte tijden. Lang verhaal kort: we gingen hardlopen. Met Running Coach Renate Wennemars.

Dat ik na de eerste les, 8 x 1 minuut hardlopen, ooit 5 km zou kunnen hardlopen kon ik amper voorstellen. Dat dat vervolgens ook 10 km zou worden was de ver van mijn bed show. En dat ik bij het maken van de eerste plannen om te gaan hardlopen heb gezegd dat ik dan ooit wel eens een halve marathon wilde lopen was een uitspraak in de categorie “in je dromen” en “jij bent gek”.

En dan … De trainingen verliepen met ups and downs. We liepen hier en daar eens een keer een 5 km wedstrijd mee en trainden stug door naar de 10 km. Tot dat vriendin geblesseerd raakte en ik stug door bleef lopen. Dan maar alleen maar lopen zal ik. Dat punt had ik ondertussen al wel bereikt. Man van vriendin haakte aan en zo kreeg ik een nieuw hardloopmaatje (nee ik heb vriendin niet ingeruild, blessureleed was groot). En daarbij ook nieuwe plannen. Een trailrun van 17 km hier in de buurt. Ach en als we dan toch bezig zijn, lopen we ter voorbereiding in november 2015 onze eerste halve marathon tijdens de Bereloop op Terschelling. Kunnen we die ook van het lijstje afstrepen.

De voorbereiding was redelijk, mijn eerste halve marathon liep ik verre van goed. Trots dat ik het gedaan had, balend van de wandelpauzes. Een tweede halve moest gelopen worden, exact een jaar later op Terschelling. Wederom geen succes. Een aanvaring met het fietsenrek op de auto zorgde voor een gat(je) in mijn hoofd. Geen aanrader kan ik je zeggen. Van niet starten, naar toch starten, tot uitstappen en toch finishen. Het motto: “never never never give up” is geboren.

Een “fatsoenlijke” halve marathon (wat is fatsoenlijk??) zit er nog steeds niet in. Mijn derde halve marathon, in Sneek, was nog dramatischer. De eerste km’s gingen prima tot we vol op de wind gingen lopen. Tempo weg, ademhaling foetsie en een veel te hoge hartslag. Wél alles hardlopend gedaan, dat dan weer wel, maar weer niet het gevoel dat ik lekker gelopen heb. Drie keer is scheepsrecht ging hier zeker niet op. Nog één keer gaan we naar Terschelling. En met succes! Nog niet de tijd die ik zo graag wilde lopen maar wel heerlijk gelopen met het maatje met wie ik een jaar eerder ook een groot deel heb gelopen. Nu lopen we bij toeval weer samen, we komen elkaar in het startvak al tegen. Nu lopen we de volledige afstand samen, afspraak is afspraak. Time to beat next time: 2.25.nog wat.